Norma PN-EN ISO 10545-14 Laboratorium Ceramiki 2026 Ceramika Sosnowski
ODPORNOŚĆ
NA PLAMIENIE
Kluczowym czynnikiem decydującym o trwałości estetycznej okładziny jest jej odporność na plamienie. Parametr ten zależy bezpośrednio od mikrostruktury powierzchni licowej płytek ceramicznych – im wyższa porowatość, tym większe ryzyko, że zabrudzenia przenikną do głębszych warstw, co utrudnia ich usunięcie i prowadzi do powstawania trwałych plam.
Procedura testowa i środki plamiące
Badanie polega na działaniu roztworu testującego na powierzchnię płytki przez określony czas. W testach wykorzystuje się m.in. Jod (środek utleniający), Olej z oliwek (substancja filmotwórcza) oraz roztwory przygotowywane pod konkretny kolor płytki.
Metody czyszczenia płytek
Metoda A i B (Standardowe) Czyszczenie bieżącą wodą (55 ± 5°C) przez 5 minut lub użycie gąbki i zwykłego detergentu o neutralnym pH (6,5–7,5).
Metoda C i D (Specjalistyczne) Użycie mocnych środków (pH 9–10) ze szczotką obrotową (500 obr./min) lub zanurzenie w rozpuszczalnikach (3% kwas solny, aceton) na 24 godziny.
Skala Klasyfikacji
KLASA 5
Najwyższa odporność
pH 9-10
Czyszczenie aktywne
ISO 10545
Certyfikacja plamienia
Zestawienie klas odporności
| Klasa | Wymagana metoda czyszczenia | Efekt czyszczenia |
|---|---|---|
| Klasa 5 | Metoda A (Woda 55°C) | Zabrudzenie usuwalne natychmiast |
| Klasa 4 | Metoda B (Detergent neutralny) | Zabrudzenie łatwo usuwalne |
| Klasa 3 | Metoda C (Mocny środek + szczotka) | Wymaga intensywnego szorowania |
| Klasa 2 | Metoda D (Rozpuszczalniki / Kwasy) | Bardzo trudne do usunięcia |
| Klasa 1 | Brak skutecznej metody | Płytki nie można wyczyścić (trwała plama) |