Powierzchnia biologicznie czynna na tarasie
Powierzchnia biologicznie czynna w prawie polskim – wprowadzenie
Powierzchnia biologicznie czynna (TBC) jest jednym z kluczowych parametrów w planowaniu zabudowy oraz projektowaniu terenów zielonych. Jej udział w działce budowlanej ma znaczenie dla retencji wód opadowych, ochrony środowiska, przeciwdziałania efektowi miejskiej wyspy ciepła oraz estetyki urbanistycznej.
Definicja powierzchni biologicznie czynnej
Definicja: Teren biologicznie czynny – należy przez to rozumieć teren o nawierzchni urządzonej w sposób zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, a także 50% powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią oraz innych powierzchni zapewniających naturalną wegetację roślin, o powierzchni nie mniejszej niż 10 m².
Podstawa prawna
Definicja powierzchni biologicznie czynnej pochodzi z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2022 poz. 1225). Przepis znajduje się w §3 pkt 22 i jest obecnie obowiązujący, bez istotnych zmian w ostatnich nowelizacjach.
Znaczenie zielonych tarasów i stropodachów
Zielone dachy i tarasy pozwalają zwiększyć udział powierzchni biologicznie czynnej na działce, co jest szczególnie istotne przy spełnianiu wymogów lokalnych planów zagospodarowania przestrzennego. Dzięki nim inwestorzy mogą kompensować ograniczoną ilość zieleni na gruncie, poprawiają izolacyjność termiczną budynku oraz retencję wody opadowej.
Warunki zaliczenia do powierzchni biologicznie czynnej
Aby powierzchnia tarasu lub stropodachu mogła być zaliczona do TBC, muszą być spełnione następujące warunki:
- Powierzchnia ≥ 10 m²
- Nawierzchnia umożliwia naturalną wegetację roślin
- Zaliczane jest tylko 50% powierzchni
Porównanie rozwiązań technicznych pod zielone tarasy i stropodachy
Korzyści praktyczne
Zielone tarasy i stropodachy poprawiają mikroklimat, zwiększają izolacyjność termiczną budynku, wspierają retencję wody opadowej oraz przeciwdziałają przegrzewaniu się budynków w upalne dni. Uwzględnienie ich w powierzchni biologicznie czynnej pozwala inwestorom efektywnie planować tereny zielone, nawet przy ograniczonej powierzchni działki.
Podsumowanie
W świetle obowiązujących przepisów, 50% powierzchni tarasów i stropodachów urządzonych do wegetacji roślin, o powierzchni co najmniej 10 m², można wliczyć do powierzchni biologicznie czynnej. Mechanizm ten pozostaje niezmieniony od wprowadzenia obecnego rozporządzenia i stanowi istotny element planowania przestrzennego oraz projektowania zrównoważonej zabudowy.