KAMIENICA
SALLY'EGO LATTE
Kamienica przy ul. Niegolewskich 34 to jedna z nielicznych w tej części Łazarza, której elewację w części wykonano z żółtej cegły klinkierowej. Był to wybór praktyczny i estetyczny, typowy dla budownictwa luksusowego tamtego okresu.
Projektant, Oskar Hoffmann, połączył tu surowość ceglanego muru z bogatym detalem secesyjnym. Charakterystycznym elementem jest płaskorzeźba umieszczona w partii szczytowej: drzewo dębu z wyraźnie zaznaczonym systemem korzeniowym. Motyw ten, choć rzadko spotykany w takiej formie, wpisuje się w secesyjne uwielbienie natury, gdzie roślinność staje się integralną częścią architektury.
Elementy wyróżniające:
Dąb to tradycyjny symbol opieki i siły. Dla mieszkańców luksusowej kamienicy taki motyw na szczycie mógł być odczytywany jako znak ochrony. Dom pod „znakiem dębu” sugerował miejsce bezpieczne, trwałe i odporne na zewnętrzne zawirowania.
Wszystkie te znaczenia idealnie współgrały z żółtym klinkierem. Cegła zapewniała fizyczną trwałość, a motyw dębu z korzeniami nadawał tej trwałości znaczenie symboliczne.
Metryka obiektu
OSKAR HOFFMANN
SALLY LATTE
CEGŁA KLINKIEROWA
Kontekst historyczny i stan obecny
Kamienica powstała w 1902 roku dla kupca Sally'ego Latte, w okresie intensywnego rozwoju Łazarza. Wykorzystanie klinkieru sprawiło, że budynek przetrwał ponad wiek w dobrym stanie wizualnym – cegła ta nie wymaga malowania i jest odporna na warunki atmosferyczne.
Warto zwrócić uwagę na detale:
- Asymetria: Charakterystyczny dla secesji brak symetrii fasady, podkreślony przez wykusz i loggie.
- Ślusarka: Oryginalne kute balustrady loggii z motywami roślinnymi.
- Wnętrza: Bogato zdobiona klatka schodowa, korespondująca z prestiżowym wyglądem elewacji.