TARASY
ZAMKOWE

Największa operacja inżynieryjna od powojennej odbudowy

Ekspertyza ITB Inżynieria ratunkowa i stabilizacja wzgórza

W procesie rewitalizacji tak złożonych obiektów nie da się uniknąć obiektywnych czynników, które drastycznie zmieniają pierwotne harmonogramy. Odkrycie 270 metrów korytarzy podziemnych podczas prac nad tarasami stało się punktem zwrotnym tej inwestycji, o czym szerzej traktuje publikacja Zamek: Nowa Historia.

Remont tarasów był podyktowany względami bezpieczeństwa i planowany od lat, jednak katastrofa z 2017 roku oraz znaleziska archeologiczne wymusiły całkowitą zmianę koncepcji. Pierwotne plany ogrodów renesansowych zostały skorygowane na rzecz geometrii lekkiej, aby nie dociążać niestabilnej skarpy północnej. Najważniejsze stało się bezpieczeństwo zabytku oraz harmonijne dostosowanie nowych elementów do historycznej tkanki.

Szczegóły realizacji technicznej:

Geotechnika i Mikropale Tarasy zostały przebudowane i wzmocnione zaawansowanym systemem pali oraz iniekcji. Taras wschodni umocniono 160 mikropalami. Dodatkowo stworzono kurtynę zabezpieczającą ze 103 mikropali, która izoluje wzgórze zamkowe od skarp prywatnych właścicieli.

Osuszanie i Izolacja Wymieniono instalacje i stropodachy. Odpowiednie warunki w podziemiach zapewniają obecnie wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła oraz klimatyzacja. Wykorzystana ekspercka wiedza ITB pozwoliła na skuteczną ochronę dziedzictwa przy pełnym osuszeniu tarasów.

Architektura i Detal Zastosowano granitową nawierzchnię oraz odtworzono ogrodzenia. Mała architektura to stylizowane lampy z gryfami, pergole oraz fontanna z głową gryfa pomorskiego. Zrezygnowano z wysokich drzew na rzecz geometrycznych rabat i donic, co było wymogiem statycznym.