Poznań | UAP Wykład Inauguracyjny 12.02.2026 Szymon Wojciechowski
ANTYKRUCHA
EKONOMIA PIĘKNA
Sala Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu stała się świadkiem rozpoczęcia cyklu „Architekci o architekturze”. Szymon Wojciechowski (APA) otworzył serię spotkań, stawiając diagnozę współczesnego zawodu projektanta. Wykład nie był jedynie prezentacją portfolio, ale głęboką analizą tożsamości: pytaniem o to, kim jesteśmy jako projektanci i dokąd zmierzamy w obliczu nieprzewidywalnej przyszłości.
Teoria Gier: Non-Zero-Sum Game
Wojciechowski zdefiniował architekturę jako grę o sumie niezerowej. W tym modelu każdy uczestnik procesu inwestycyjnego otrzymuje wypłatę w innych, specyficznych dla siebie jednostkach użytecznych. Architektura staje się tutaj przenoszeniem wartości społeczeństwa w formę przestrzenną.
ewolucyjna pułapka: Parametr Czerwonej Królowej
Cel: Ponadczasowość nie Moda
Metodologia pracy i ideologia :
Antykruchość i Czarne Łabędzie Koncepcja ta pokazuje, jak żyć w świecie nieprzewidywalnych zdarzeń. Architektura antykrucha to taka, która jest otwarta na przyszłość i zyskuje na zmienności. Wymaga to podejścia Rethinking the building oraz inkluzywności i crowd designu, by tworzyć budynki piękne ponadczasowo – zgodnie z zasadą: Make a classic, not a bestseller.
Parametr Czerwonej Królowej Zaczerpnięty z "Alicji w krainie czarów" mechanizm tłumaczy, że aby stać w miejscu, trzeba biec z całej siły do przodu. W architekturze oznacza to konieczność nieustannego rozwoju technologicznego – inaczej zmiany rynkowe i klimatyczne nas "wymiotą".
Fundament Ekonomiczny Dzisiejszy klient jest świadomy. Budynek musi kosztować tyle, by sprawdzał się ekonomicznie – tylko wtedy będzie trwały i będzie generował zysk. APA projektuje budynki biurowe, usługowe i publiczne, które są immanentne, czyli nie podążają za najnowszą modą, lecz stawiają na ponadczasowość.
Plaster technologiczny Wykorzystanie analiz klimatycznych do budowania ekologicznego. Wojciechowski przytoczył słowa Buckminstera Fullera: "Budować coraz więcej przy pomocy coraz mniejszej ilości materiałów, aż będziemy mogli zrobić wszystko z niczego". To walka o redukcję śladu węglowego – zarówno wbudowanego, jak i operacyjnego.
ARCHITEKTURA
JAKO SCENA
Podsumowaniem wykładu była mocna refleksja nad istotą budowania: Architektura jest warta tyle, ile warte jest życie, dla którego jest sceną. Będzie ona trwała i antykrucha tylko wtedy, jeśli życie z niej nie będzie uciekało. APA projektuje budynki, które nie są zamkniętymi pomnikami, ale strukturami immanentnymi, przygotowanymi na przyszłość, która z natury jest nieprzewidywalna. Unikanie monoideowości pozwala budowli oddychać wraz ze zmieniającymi się potrzebami społeczeństwa.
